Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προθεσμίες - Όταν ένα έργο πρέπει να τελειώσει..... ( Επαναλήψεις ....... )

      Η δουλειά μας είναι πάντοτε απαιτητική. Θα πει κανείς "κάθε δουλειά είναι" και δεν πρέπει να διαφωνήσουμε, όμως  όταν μια δουλειά έχει να κάνει με προθεσμίες τότε γίνεται ακόμα σκληρότερη ακόμα πιο αγχωτική. Και αυτό όσο μεγαλώνεις θα πρέπει να το διαχειρίζεσαι με τον καλύτερο τρόπο. 

    Κάποτε, όταν ήμουν νεότερος είχα την "πολυτέλεια" να έχω περισσότερο χρόνο να αφιερώνω στο να διεκπαιρεώσω τις εργασίες που μου είχαν ανατεθεί. Αναλόγως με το πρότζεκτ η δουλειά θα συνεχιζόταν και το βράδυ ή και το Σαββατοκύριακο χωρίς καμία συνέπεια στην υπόλοιπη ζωή μου επειδή είχα να "κτίσω" μια καριέρα και μια "εικόνα" στον εργασιακό χώρο και δεν μπορώ να πω πως είχα κάποιο παράπονο σ' αυτό το θέμα. 

    Είτε αργά είτε γρήγορα ο στόχος επιτυγχάνετο χάνοντας προσωπικό χρόνο κερδίζοντας ταυτόχρονα εμπειρία.

    Η ίδια ερώτηση πάντως θα ερχόταν σε κάθε ηλικιακή φάση της ζωής μου και καθενός από τους συναδέλφους μου στα μετερίζια του επαγγέλματος. Πόσες μέρες χρειάζεσαι για να ολοκληρώσεις το συγκεκριμένο έργο; Πότε να βάλουμε τα Milestones ; Γιατί τελικά δεν το κατάφερες να τελειώσει εκείνη τη μέρα που είχες ορίσει; Πολλές, διάφορες, κοινότυπες αλλά ταυτόχρονα σημαντικές ερωτήσεις γιατί αυτές οι ερωτήσεις δημιουργούν τη σκάλα για να μπορέσεις να αγναντέψεις όταν φτάσεις στην "κρίσιμη" ηλικία το τι έχεις κάνει . 

    Είτε έχεις επιτυχίες ή αποτυχίες πρέπει να τα δεις όλα με καθαρή ματιά, να τα βάλεις κάτω και να τα αξιολογήσεις. Ο χρόνος κύλησε. Τα ζάρια που έπρεπε να ριχτούν ρίχτηκαν και μπορείςνα μετρήσεις τις εξάρες , τα ντόρτια αλλά και το ασόδιο που έχεις φέρει ως τα τώρα.

    Μέσα στην περίοδο αυτή που αναπτύχτηκαμε και γίναμε παραγωγικοί έγιναν πολλά αλλά όχι μοιραία προφανώς για να μπορούμε να είμαστε εδώ και να γράφουμε. Μέσα σ' αυτήν την περίοδο κάποιοι απο μας έκαναν και οικογένεια και φέραν και αθώα πλασματα στον κόσμο τα οποία έχουν την ανάγκη μας. Από το λόφο που είμαστε τώρα μαζί με τις εργασιακές προθεσμίες έχουμε και τις προθεσμίες του κάθε μέλους της οικογένειας που έχει ανάγκη από φροντίδα και αγάπη.

    Τα μέλη αυτά μπορεί να είναι τα παιδιά μας, οι παππούδες, τα αδέρφια και κάποιος που βρίσκεται στον κύκλο μας και επιζητά τη βοήθειά μας. Και όλα αυτά δημιουργούν νέες προθεσμίες νέα deadlines νέα πρότζεκτ που η υλοποίησή τους γίνεται μεγαλόπνοη καμιά φορά φιλόδοξη και άλλες φορές μάταιη. Όλα αυτά ανάλογα από τη θέση του ένας 50ντάρης ή μια 50ντάρα θα πρέπει να τα διαχειριστεί για να μην αφήσω παραπονούμενο κανένα μιλώντας για στερεότυπα. 

    Το μυαλό του ανθρώπου σ' αυτή τη φάση πρέπει να είναι καλοκουρδισμένο και γρήγορο στις αντιδράσεις. Δεν υπάρχει ο χρόνος ο προηγούμενος. Δεν υπαρχει χρόνος για καινούριες γνώσεις αν και επιβάλλονται . Στόχος είναι η κάθε περίοδος ( συνήθως η μηνιαία ) για την οποία ο κάθε εργαζόμενος ( εύχεσαι πάντα να ανήκεις σ' αυτή την ομάδα ) να μπορεί να παίρνει το ίδιο ποσό ( πες το μισθό πες το έμβασμα πες το αμοιβή ) για να μπορεί να αντπεξέλθει στις υποχρεώσεις που έχει ο ίδιος δημιουργήσει μαζί με το/τη σύντροφό του ή ακόμα και μόνος του.

    Οι λογαριασμοί είναι αμείλικτοι . Τα ρομπότ δεν καταλαβαίνουν από καθυστερήσεις στην πληρωμή τους. Τα παιδιά πρέπει να συνεχίσουν το πρόγραμμά τους. Η διατροφή πρέπει να είναι σωστή.Όπως και τα bullets σε ένα πρότζεκτ. Μόνο η καλή συννενόηση και η ψυχραιμία , η πείρα που ενδεχομένως έχεις αποκτήσει τα χρόνια μέχρι το 50 + 1... μπορούν να τα βάλουν όλα σε μια τάξη... αν έχεις καταφέρει να έχεις βάλει αυτή την τάξη. Γιατί μετά τα 50 δεν γυρίζει αυτόματα ένας διακόπτης ώστε να ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Απλά συνειδητοποιείς πως έχεις ήδη ζήσει 50 χρόνια και είσαι ευγνώμων γι αυτό και δεν τείνεις στο να γίνεις νέος όπως στην αντίστοιχη ταινία με τον Brad Pit. Άλλωστε εκεί ...πεθαίνεις... μωρό έχοντας πετάξει στα αζήτητα της αιωνιότητας πολλά χρόνια ζωής, γνώσεων και εμπειρίας. 

    Ενώ εδώ ξεκινάς το ταξίδι σου για ένα γνωστό-άγνωστο μέρος, χρόνο, τόπο έχοντας τη φαρέτρα σου γεμάτη , μισογεμάτη ή μισοάδεια και η αγωνία για το πόσο θα κρατήσει το ταξίδι μεγάλη... γιατί το μόνο που σε νοιάζει στο κάτω κάτω είναι τα τις τηρήσεις.... τις προθεσμίες...

Δείτε ακόμα ... https://kouvent.blogspot.com/ ( Κουβέντες Καφενείου )

Δείτε ακόμα ... Γεγονότα τοπικά γενικά


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αρνηση

Ο πενηντάρης είναι γνωστης είναι έμπειρος και έχει μάθει τη ζωή. Εχει βρει δυσκολίες και έχει καταφέρει πράγματα. Η πείρα του του δίνει το δικαίωμα να μπει μέσα σε μια συζήτηση και να εκφράσει άποψη να παλαιψει γι αυτήν και να τον ακούσουν οι άλλοι συνομιλητές.   Εχει χτίσει χαρακτηρα, μοτίβο ζωής και πατάει πάνω στις οποιεσδήποτε κατακτήσεις του. ( σήμερα αναφέρομαι μόνο στον άντρα... δεν μπορω να έχω γνώμη για τη γυναίκα). Αρα δεν μπορεί να αλλάξει εύκολα. Μια διαδρομή κλασική στη ζωή ενός πενηντάρης θα μπορούσε να ήταν... Σχολειο μέχρι και τρίτη λυκείου ολοκληρωμένο, μια σχολή για 4 χρόνια, μια θητεία για αλλά δύο χρόνια και μια εύρεση μονιμης εργασίας... για τα επόμενα 25 χρόνια. μέσα σ αυτά τα 25 χρόνια μπορεί να κάνει οικογένεια μπορεί και όχι. Η πείρα μαζεύεται και από τις δύο διαδρομές.  Μπορεί να αποκτήσει και παιδια μέσα στην οικογένεια μπορεί και όχι. Αλλη η εμπειρία η μια, άλλη η άλλη.  Είναι όμως η φάση όπου κοιτάς με ένα βλέμμα σίγουρο και έχεις φτιάξει...

Καταφέραμε και τα περάσαμε..

          Οι σημερινές συνθήκες ζωής πια στατιστικά επιτρέπουν στους ανθρώπους μετά τα 50 να μη νιώθουν "τελειωμένοι" όπως πολλές δεκαετίες πριν. Μπορούμε να πούμε πως ο Πενηντάρης άντρας ίσως βρίσκεται σ αυτό το "πικ" που μπορεί να κάτσει πάνω στο λόφο των πεπραγμένων του και να αγναντεύσει από ψηλά τις επιτυχίες και τις αποτυχίες του.          Συνήθως το κλασικό και το πιο συνηθισμένο είναι αυτός ο άντρας να έχει Οικογένεια, Σπίτι , Εργασία μόνιμη και πιθανόν καλή και ίσως να μπορεί να στηρίξει τις ανάγκες της καθημερινότητας. Βέβαια αυτό μπορεί να μην είναι για όλους "κλασικό" Καθώς παρόλο που είπαμε πως οι συνθήκες επιτρέπουν την ηλικία αυτή να ευημερεί δε σημαίνει πως όλοι απολαμβάνουν τα προνόμια που αναφέραμε πιο πάνω. Γιατί προνόμια είναι δεν είναι κάτι το αστείο και το εύκολο να τα κατέχεις. Και είναι προνόμια που χάνονται εύκολα με ένα κλικ που μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή από μια "ανώτερη δύναμη" όχι απαραίτητα την Ανώτατη....

Άθληση...

      Προσπάθησα σήμερα να μπω νωρίτερα στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου που συνήθως πηγαίνουμε με σκοπό να περπατήσω δυο τρεις γύρους έτσι για να κάψω κανένα χιλιοστό από το περιεχόμενο που χτίζεται σιγά σιγά γύρω μου. Δεν ήταν η κατάλληλη ώρα όμως και ο φύλακας με ρώτησε ευγενικά αν είμαι "αθλητής" του συλλόγου του οποίου παρεπιπτώντως φορούσα τη φόρμα. Όλο μου το σύστημα με έσπρωχνε να απαντήσω... "Ναι!". Θα ήταν ένας τρόπος, το μέσο ρε παιδί μου να περάσω στο ταρτάν ώστε να ξεγελάσω τον εαυτό μου ότι ... αθλήθηκα. Με σκυμμένο το κεφάλι κοιτάζοντας προς τον καταδότη που εξαιτίας του δε θα μπορούσα να πείσω το φύλακα ότι είμαι αθλητής, ξέρετε τώρα ας μην κρυβόμαστε το προ-... ή το κοίλι... απάντησα ευγενικά "Όχι" και παραιτήθηκα της προσπάθειας.     Δεν μπορούμε να ρίχνουμε όλο το φταίξιμο στην ηλικία μας. Πολλοί άνθρωποι συνομήλικοί μας εκπονούν σημαντικά προγράμματα άθλησης από μικρότερη ηλικία άλλοι μια ζωή , άλλα σαν μια αλλαγή στάση ζωής με σκοπό να...